Zoeken
  • Betty Heideman

Heb je even voor mij ...

You gotta move it move it move it

Zo een update.


Woensdag om 8 uur stond de verhuizer voor de deur met 5 man. Hondjes in mijn slaapkamer gedaan en ze begonnen.

Zelf kan je weinig, behalve heen en weer lopen, kijken of het goed gaat, koffie aanbieden etc.

Om 12 uur even de honden naar buiten gelaten (in overleg), en toen weer in de slaapkamer.

Beate kwam ook dus dat was fijn, samen begonnen met de lege kamers te poetsen.

Toen de verhuizers bijna klaar waren, de honden naar de voorkamer gebracht en de laatste spullen bij elkaar gezet. Jammer genoeg wilde de verhuizer bepaalde dingen niet meenemen ivm hondenharen, en schilderijen die in speciale dozen moesten etc.

Eigenlijk wilde hij ook de kennelpanelen niet meenemen maar ik heb beetje zielig gedaan ;-) en toen gingen ze mee maar ik moest dan wel 50 euro 'schoonmaakkosten' betalen..


Maandag gaat Fred terug voor de sleuteloverdracht en moet hij nog een heleboel zaken mee nemen.

Maar wat heb je dan toch veel spullen, en dat terwijl er zeker al 12 keer door ons zelf een bestelbus vol was weggereden. Tsja natuurlijk het vakantie appartement, is een complete woning op zich al. En dan alles van de beurzen, alle hondenspullen, manden etc.


Om 15u waren Beate en ik klaar, de hondjes ingeladen en met een traantje afscheid genomen. Om 17u was ik in ons nieuwe huis, Fred zijn mobiel was leeg dus we hadden niet kunnen overleggen hoe laat ik er zou zijn. De auto naar achter gereden en de honden vanuit de schuifdeur direct de tuin in. Dat ging goed gelukkig.


Tsja en de grote vraag hoe staat er bij met de verbouwing. Nu in de bar ligt de vloer er voor 95% in, dat is het goede nieuws. Er is weinig van te zien want ivm de verhuizing had Fred alles afgedekt. En dan hebben we het ook gelijk gehad. De badkamer is niet klaar, stroom is niet klaar, dus in de grote ruimte (mijn bureaukamer), toilet etc is geen stroom.

Alles maar dan ook alles is nog vreselijk vuil en ligt vol met bouwstof en kleine afval.

Woensdag avond kwam de aannemer nog even langs, hij wilde geld voor alles wat af was. Helaas breekt dan toch de taalbarrière je op, want alles wat hij op noemde en opgeschreven had, was voor ons toch vaak onduidelijk. We hebben hem wel heel duidelijk verteld hoe wij er over dachten en dat we totaal niet tevreden waren. Hij beloofde dat hij maandag ™ zaterdag as met 4 man vol door zou komen werken tot alles af was. Fred en ik hebben afgesproken dat als hij maandag niet komt of we niet tevreden zijn, dan hoeft hij niet meer te komen. Aangezien hij al zijn materialen heeft weggehaald, vragen we ons af óf hij uberhaupt wel komt.


Maar goed op dit moment eigenlijk voor latere zorg, met heel veel verlengsnoeren halen we stroom uit de hondenkeuken :-) voor mijn bureau kamer (de voormalige bar).

Donderdagmorgen 8 uur de verhuizers staan voor de deur, en dan wordt het pas echt hectisch, ik had van te voren goed in mijn hoofd en op papier waar alles moest komen maar er moesten natuurlijk zaken naar boven en andere moesten beneden. De mannen hebben gebeuld, en om 13:30u waren ze klaar en weg. Man man wat een chaos en ik was ook kapot ondanks dat ik niet gesjouwd had, maar het was continu ‘Betty waar moet dit heen, waar moet dat heen’ (in het Duits uiteraard). Op de dozen stond het maar zoveel kleine meubelen, dingen van het appartement enz enz. sommige toch ter plekke verzinnen omdat je niet wist hoe het er hier voor zou staan.


De honden moesten in de achterste kamer van het huis en hebben zich perfect gedragen maar wat waren ze blij dat ze er rond 13;30 uit mochten.


Dan ga je beginnen met proberen enige orde te scheppen. Fred zijn bed in elkaar zetten zodat hij kan slapen in zijn eigen kamer, Ciry verhuizen van het toilet waar ze de hele dag zat opgesloten, arm beest, naar Fred zijn kamer.


Alle deuren boven dicht zodat Willem en Kira ook uit de kamer konden en door de lange gang boven op onderzoek konden uitgaan.

In de bar ruimte een tijdelijke zit hoek maken, voor onszelf en de honden, keuken spullen zoeken, nou ja iedereen die weleens verhuisd is kent het wel. Mijn ontspanning is dan de tuin opleuken, allemaal hoekjes maken. Het weer was schitterend dus aan het eind van de dag heerlijk even met een alcoholvrij biertje buiten zitten genieten. Het enige wat wij verder donderdagavond nog gedaan hebben is een Poirotje gekeken op de tv uit het appartement die een ingebouwde dvd speler heeft.


De honden doen het waanzinnig goed, hoe Cleo zich toch met haar blinde kopje redt.. maar Maik ook. Ze volgen de rest en ik ben waanzinnig trots op ze.

Vannacht hoorde ik gebons en toen ik naar het toilet ging, lag Kira voor mijn deur en WIllem in de kamer, ja hoor mevrouw Houdini had de eerste deur al opengesprongen.


Zaterdag dus haakjes kopen.

Gisterenmorgen afspraak met verzekeringsdame, erg tevreden over de LVM.

Gisterenmiddag kwam de monteur van Telekom, ik zal proberen het kort uit te leggen maar het komt erop neer dat dit huis geen telefoon / internet aansluiting heeft. Het schijnt (en hier snapte ik echt niets van) dat het gekoppeld is aan de aansluiting van een waterstation (????) een nummer 4a. Wij zijn nummer 3. Nogmaals ik houd het kort maar na dik 1,5 uur, was ik nog geen steek wijzer. Maandag morgen komt de monteur die de kabels gelegd heeft (dat wordt door ander bedrijf gedaan) en die gaan mij helpen. De dochter van de monteur is burgemeester van Niederweiler en bevriend met de burgemeester van Oberweiler en zo gaan ze proberen meer duidelijkheid te krijgen.

Hoe ik dan nu toch kan internetten? De monteur van de kabels (een aardige Belg) vertelde dat ik mijn Chromebook kon koppelen aan mijn telefoon, uitgelegd hoe dat werkt. Geen idee of mij dit nu een kapitaal gaat kosten. Ik snap er ook niets van hoe het kan maar goed het werkt.

Morgen gaan we boodschappen doen, volgende week moeten we met spoed een wasmachien kopen, dat was nog tegenvaller want in het oude huis bleek de wateraansluiting dusdanig te zijn (het apparaat stond er al toen we verhuisden) dat die niet los kon zonder dat het water tegen het plafond zou spuiten.


Nou dit was het dan wel even, een lange update.


Hoe het voelt? Eigenlijk toch best goed, ondanks dat we nog een hele lange weg te gaan hebben, maar als ik nu zo aan mijn bureau zit, al is het allemaal tijdelijk en tussen de dozen en kratten) en naar buiten kijk, voelt het oké. De hondjes, poezen en kippen gaat het ook goed en dan ben ik gelukkig.


Het enige is dat tussen het moment dat ik dit schreef en nu er bijna 24 uur zit en inmiddels bijna alle kamers beneden al weer veranderd en aangepast zijn. Dat wordt de volgende ronde. We kunnen nu nog niets aan kluswerk / verfwerk doen, eerst proberen dingen op hun plek te krijgen. Momenteel zijn de 2 grootste problemen, geen badkamer beneden en geen stroom in de bar (mijn bureau) ruimte.


Ik zal proberen morgen weer wat fotoś te plaatsen. Ik probeer een keer per dag online te gaan en de mails te checken.




83 keer bekeken2 reacties

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now